Linggo, Pebrero 8, 2015

It's Over?

February 8, 2015 Sunday

Mukhang nasasanay na kong hindi kita nakakausap. Walang text. Wala kahit ano. After the meeting, I saw you talking to others. Sinadya akong lapitan kagad ng kapatid mo para kamustahin, kausapin. Pero ikaw, wala. Parang balewala ako sayo. I was wondering nga if I was the first person you think about when the speaker said "what would happen if you weren't able to talk to your bestfriend for two weeks?" There will be changes for sure. You are the first person that crossed my mind when I hear that. Pero mukhang hindi ka naman naapektuhan e. Hindi ako importante. Ok na wala. Ok na andyan. The last option. 

After the meeting, I stayed there for about 20-30 minutes, which I don't usually do. I was talking to someone when I see you approaching my mother which is beside me that time. "Kumusta?" Yun ang una mong sinabi nung humarap ka saken. I just said "Ok lang". I feel the awkwardness between us. Something's strange. May nagbago. Pinipilit mong ibahin yung mood. Ganun din naman ang ginawa ko. Pero wala, andun pa din. Bago ako umalis, tinawag mo ko. Sabi mo namimiss mo na ko. Hindi kita sinagot. Sa huli, parang may gusto kang sabihin pero hindi mo masabi. Dapat ba kong maniwala? You don't sound very enthuse of seeing me. Kung kausapin mo ko parang walang nangyari. Ilang weeks tayong hindi nagkita, hindi nag-usap. Pero syempre, ano naman diba. Tama na siguro. Paulit-ulit na lang. Siguro mas okay na lumayo muna. Masasanay din ako. Baka sa huli, mapagod na din ako. 

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento