ALL SHE IS

This past few days my mind was filled with so many thoughts and it makes me feel exhausted and frustrated. Thoughts that i want to be erase and be finally gone cause maybe it makes me feel better. I've been rejected, as always. The friendship we had is over. And she did it. I dont know if i did something very unforgivable to her. I really cant recall anything. I dont know where i should place myself now if we see each other. If i can just ask her those things that stucked in my head for months now that really needs some answers. Oh my!!!! If i just can....But i can't. I feel that i dont have any rights to ask for that. The things she wrote on her facebook makes me feel more guilty. And i dont know if she already forget the simple misunderstandings we had and really forgive me. I must be giving up right now but she's one thing that i cant i give up on. Though i know sometimes its not good for me anymore and i wasted and sacrificed many things, i just cant seem to stop because i know she's worth fighting for. She really do. I'm lucky to have her in my life and im lucky to be part of her's. She's a very good friend, after all.


"Though we drifted apart in distance I still think of you as being right here. And although we have many misunderstandings, it is our friendship that means the most to me."

DEFEATING MYSELF

Ala una na ng madaling araw, hindi pa rin ako natutulog kahit na sobrang pagod na ng katawan ko. Hindi ko mabuksan ang friendster, sira ata kaya eto ako nagsusulat na naman ng walang kuwentang blog. And as usual tungkol na naman eto sa mga kadramahan ko sa buhay na walang humpay. Tungkol na naman sa "kanya" ito. hay, napapaisip tuloy ako kung hanggang kailan kaya ito. Parang akong sira, hindi pala, baliw pala ang tawag dun. Ilang beses ko ng pinag-isipang mabuti na dapat na akong magbago. Dapat ko ng baguhin ang lahat sa akin. Ika nga, i really want to be matured enough to face all the problems i have right now so that i can make decisions that i would not regret soon. Nakakapagod din pala yung paulit ulit na mga kadramahan. Ngayon ko lang napagtanto sana noon pa para hindi na siya nahirapan pa. Ang bait ko talagang kaibigan.hehe..Siguro yung mga sinabi ko sa "kanya" noon kinalimutan na niya at baka iniisip pa niya na sinungaling ako dahil parang hindi ko naman naipapakita sa "kanya" yun eh. Dahil sa karanasan kong yun ang daming kong natutuhan. Kaya ililista ko sila para reminders na din sa akin.:

> matutong tanggapin ang katotohan. ito ang pinakaimportnate sa lahat. wag maging bulag dahil sa gusto mo pang mabalik sa ayos ang nasira na kung parang wala namang nagyayaring pagbabago sa kabila ng lahat ng pagsusumikap mo.

> hindi mo magagawang maayos mag-isa ang problemang pareho ninyong ginawa.

> isipin mo ang nararamdaman niya. wag maging makasarili. wag ipilit kung ayaw na ng isa.

> parehong puso at isip ang gamitin sa pagdedesisyon. wala dapat nakakaangat sa bawat isa. dapat pantay lang.

> maging balanse sa lahat ng bagay. pahalagahan ang bawat pagkakataon.

> maging mahinahon sa harapan niya. ipakita mong nagbago ka na.

> wag hayaang patuloy na mabuhay sa nakaraan. ikaw lang din ang mahihirapan kung lagi mo iisipan ang mga nangyaring hindi mo na maibabalik pa.

At higit sa lahat ay yung isa pang sinabi sa akin ng isang kaibigang nagmamalasakit sa akin.

"WAG MO NANG ISIPIN YUN. IKAW LANG NAHIHIRAPAN. UNFAIR YUN PARA SAYO. IKAW NAGHIHIRAP TAPOS SIYA HINDI NAMAN NIYA YUN INIISIP. UNFAIR TALAGA".

oo nga, tama yung mga sinabi niya. buti na lang napagsabihan niya ako.
sana magawa ko to.ay mali, hindi pala sana. dapat ito ang gawin ko. hindi ako magpapatalo.

I AM NOT INTERESTED IN THE POSSIBILITIES OF DEFEAT.
THEY DO NOT EXIST.